بیانیه جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحوازدرباره جنگ، مسئولیت جمهوری اسلامی و موضع اخیر کنگره آزادی ایران
جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحواز، ضمن تأکید بر ارزش جان انسانها، بر این باور است که تحلیل هر جنگی بدون شناسایی عامل اصلی شکلگیری آن، تحلیلی ناقص و گمراهکننده خواهد بود.
ما به عنوان یکی از اعضای «کنگره آزادی ایران»، حضور خود در این مجموعه را تلاشی برای همکاری با سایر ملتهای غیر فارس و دیگر نیروهای سیاسی در مسیر پایان دادن به جمهوری اسلامی و فراهم ساختن زمینههای یک گذار سیاسی میدانیم. با این حال، عضویت در کنگره به معنای تأیید همه بیانیهها، مواضع و تحلیلهای آن نیست و جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحواز استقلال سیاسی و فکری خود را حفظ کرده و حق نقد و اعلام مواضع مستقل را برای خود محفوظ میداند.
جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحواز ضمن مخالفت قاطع با بیانیه اخیر کنگره، تأکید میکند که هدف مشترک اعضای کنگره پایان دادن به رژیم جمهوری اسلامی است. در همین راستا، صدور هرگونه بیانیه یا موضعگیریای که همسو با موضع جمهوری اسلامی برای پایان جنگ علیه رژیم باشد، موجب دوگانگی میان اعضای کنگره و در نهایت خدمت به اهداف رژیم جمهوری اسلامی برای بقا خواهد شد.
بیانیه کنگره آزادی ایران درباره جنگ، هرچند بر ضرورت پرهیز از خشونت و حفاظت از جان مردم تأکید کرده است، اما از پرداختن به مهمترین پرسش این بحران بازمانده است؛ اینکه مسئول اصلی کشاندن منطقه به آستانه جنگ چه کسی است؟
از نگاه ما، جمهوری اسلامی طی بیش از چهار دهه، با سرکوب سازمانیافته ملتها و شهروندان در داخل، صدور بحران به خارج از مرزها، حمایت از گروههای مسلح نیابتی، دخالت مستمر در امور کشورهای منطقه و تبدیل سیاست خارجی به ابزاری برای گسترش تنش، زمینههای این رویارویی را فراهم کرده است. جنگ، از روز نخست حملات نظامی آغاز نشده است؛ بلکه سالها پیش با سیاستهای جمهوری اسلامی علیه ملتهای ساکن در جغرافیای سیاسی ایران و علیه ملتهای منطقه آغاز شد.
ملت عرب الاحواز، ملت بلوچ، ملت تورک، ملت کورد، و دیگر ملتها و گروههای تحت ستم، دهههاست که قربانی سیاستهای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی هستند. کشتار چهارشنبه سیاه محمره در 1979، سرکوب خونین انتفاضه آوریل ۲۰۰۵، کشتار نیزار معشور در 2019، باضافه هزاران اعدام، وآخرین آن جنایت کشتار هزاران تن از معترضان در ژانویه 2026 و محرومیت سیستماتیک از حقوق بنیادین، بخشی از کارنامه حکومتی است که امروز برخی تنها از آن به عنوان «کشوری در معرض جنگ» یاد میکنند، بیآنکه نقش آن را در تولید خشونت و بیثباتی مورد توجه قرار دهند.
از همین رو، جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحواز میان «مخالفت با جنگ» و «مخالفت با پایان دادن به جمهوری اسلامی» تفاوتی اساسی قائل است.
ما هرگز از آسیب دیدن غیرنظامیان استقبال نمیکنیم؛ اما در عین حال نمیتوان از مردمانی که تمامی راههای مسالمتآمیز تغییر را بارها آزموده و با گلوله، زندان و چوبه دار پاسخ گرفتهاند، انتظار داشت که برای همیشه در انتظار اصلاح رژیمی بمانند که موجودیت خود را بر سرکوب بنا کرده است.
صلح واقعی، صرفاً نبود درگیری نظامی نیست؛ صلح زمانی برقرار میشود که عامل تولید دائمی خشونت، جنگ، تبعیض و بیثباتی از میان برداشته شود. تا زمانی که جمهوری اسلامی سیاست داخلی خود را بر سرکوب ملتها و سیاست خارجی خود را بر صدور بحران استوار کرده است، سخن گفتن از صلح بدون پرداختن به منشأ بحران، صلحی ناپایدار و فاقد پشتوانه سیاسی خواهد بود.
در همین چارچوب، ما بر این باوریم که کنگره آزادی ایران میبایست در مواضع خود، با صراحت بیشتری مسئولیت جمهوری اسلامی را در شکلگیری این وضعیت مورد تأکید قرار میداد. محکوم کردن جنگ، بدون اشاره روشن به سیاستهایی که طی دههها منطقه را به سوی این رویارویی سوق دادهاند، تصویری ناقص از واقعیت ارائه میدهد. همچنین انتظار میرفت که این بیانیه، مداخلات نظامی و سیاستهای جنگافروزانه جمهوری اسلامی علیه کشورهای منطقه، بهویژه کشورهای حوزه خلیج عربی و پادشاهی اردن، را نیز بهصراحت محکوم کند؛ چرا که نمیتوان از صلح سخن گفت و همزمان نسبت به اقدامات بیثباتکنندهای که امنیت و ثبات منطقه را تهدید کردهاند، سکوت اختیار کرد.
همچنین انتظار میرود هرگونه طرح سیاسی برای آینده، حقوق همه ملتهای ساکن در جغرافیای سیاسی ایران را به رسمیت بشناسد. تجربه یک قرن گذشته نشان داده است که بازتولید تمرکزگرایی و نادیده گرفتن حقوق ملی، صرفاً به بازتولید بحران خواهد انجامید. گذار از جمهوری اسلامی زمانی میتواند پایدار و دموکراتیک باشد که بر پایه برابری، عدالت، مشارکت واقعی و حق تعیین سرنوشت ملتها استوار باشد.
جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحواز تأکید میکند که مخالفت ما با جمهوری اسلامی، صرفاً مخالفت با یک حکومت نیست، بلکه مخالفت با ساختاری است که حقوق ملتها را انکار کرده، منابع آنان را غارت نموده و امنیت منطقه را به گروگان گرفته است. از این رو، هرگونه راهحل سیاسی برای آینده باید ضمن پایان دادن به استبداد دینی، حقوق تاریخی و سیاسی ملت عرب الاحواز و دیگر ملتهای تحت ستم را نیز تضمین کند.
جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحواز از جامعه جهانی میخواهد که در تمامی ابتکارات و تصمیمات مربوط به آینده این سرزمین، جمهوری اسلامی را با ملتهای تحت حاکمیت آن یکسان نپندارد، حقوق سیاسی و ملی ملتها را به رسمیت بشناسد و نمایندگان واقعی آنان را به عنوان طرفهای اصلی هر فرآیند سیاسی و هرگونه ترتیبات مربوط به دوران گذار به رسمیت شناخته و در آن مشارکت دهد.
در پایان، بار دیگر تأکید میکنیم که حضور جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحواز در کنگره آزادی ایران، به معنای پذیرش تمامی مواضع آن نیست، بلکه تلاشی مسئولانه برای گفتوگو و همکاری در مسیر پایان دادن به جمهوری اسلامی است. این همکاری، تنها زمانی میتواند ثمربخش باشد که بر پایه احترام متقابل، پذیرش تکثر ملی و سیاسی، و به رسمیت شناختن حقوق ملتها، از جمله حق تعیین سرنوشت ملت عرب الاحواز، استوار باشد.
جنبش ملی دموکراتیک عرب الاحواز بر این باور است که آیندهای آزاد، عادلانه و پایدار، نه با نادیده گرفتن واقعیتهای تاریخی، بلکه با پذیرش حقیقت، پاسخگو ساختن عاملان جنگ و سرکوب، و تضمین حقوق همه ملتها و شهروندان این سرزمین شکل خواهد گرفت.
جنبش ملي دموكرتيك عرب احواز
19 جولای 2026